Kraj bezkresnych stepów

Góry Naprawdę nazywał się Temudżyn. W 1206 roku, po zjednoczeniu plemion Mongolii i skutecznej obronie kraju przed napierającą od południa potęgą chińską, przyjął słynny już tytuł Czyngis-chana. Uchodził za sprawiedliwego władcę i sędziego oraz utalentowanego stratega. Zbudował imperium, które rozciągało się od Morza Żółtego po wschodnią Europę, a jego potomkowie przez ponad 150 lat władali potężnym Państwem Środka - Chinami. Po śmierci Czyngis-chana imperium mongolskie podzielono między jego synów. Powstałe w ten sposób państwa dość długo łączyły silne związki. Jednak na skutek waśni i sporów nastąpił rozpad wcześniejszego imperium. Po przeniesieniu w 1264 roku stolicy do Pekinu, Mongolia stała się drugorzędną prowincją i na 600 lat straciła niepodległość. Dopiero osłabienie cesarstwa chińskiego i abdykacja ostatniego cesarza w 1911 roku stworzyły dogodną okazję do oderwania się Mongolii zewnętrznej i zdobycia autonomii. Część kraju, Mongolia Wewnętrzna, pozostaje do dziś północną prowincją Chin. Kettler